مکیال المکارم کتابی که به دستور امام زمان علیه السلام نوشته شد

آنچه میخوانید مقدمه کتاب شریف مکیال المکارم فی فواید الدعاء القائم تالیف عالم جلیل القدر آیت الله سیدمحمدتقی موسوی اصفهانی است که ابتدای این کتاب آن را مرقوم فرموده اند:


مهمترین و واجب ترین امور از نظر عقل و شرع عبارت است از: ادا کردن حقّ کسی که بر عهده تو حقی داشته، و نیز پاداش دادن به کسی که به تو احسانی نموده باشد؛ و بدون تردید کسی که از تمام مردم حقّش بر گردن ما افزونتر است [۱]، و از همه بیشتر و بهتر احسانش شامل حال ما می‌شود، و نعمتها و منّتها بر ما دارد، و هم آن کسی که خداوند معرفتش را متمّم دین ما و باور به او را مکمّل یقین ما، و انتظار فرجش را بهترین اعمال ما قرار داده است، کسی است که دیدارش نهایت آرزوی ما است، یعنی: صاحب زمان، و پرچمدار عدل و احسان، و پاک کننده آثار کفر و طغیان؛ که به متابعت و پیروی از او امر شده ایم، و از بردن نامش [۲] نهی گشته ایم؛ دوازدهمین امام معصوم، و آخرینِ اوصیا و جانشینان پسندیده پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم: الإمام القائم المنتظر الرضی بن الزَّکی الحسن العسکری؛ که خداوند فَرَجش را نزدیک فرماید و برنامه خروج و قیامش را آسان گرداند و در دنیا و آخرت بین ما و او جدایی میندازد.
از مؤلف:
بِنَفْسی مَنْ مِنْ هِجْرِهِ اَنَا ضائلٌ
وَ مَنْ لِلِواء الْفَتْحِ وَ النَّصْرِ حامِلٌ
بِنَفْسی اِمامًا قائمًا غابَ شَخْصُهُ
وَ لَیْسَ لَهُ فِی الْعالَمینَ مماثِلٌ
بِنَفْسی مَنْ یُحْیی شَریعَهَ جَدِّهِ
وَ یَقْضی بِحُکْمٍ لَمْ یَرمْهُ الْاَوائِلُ
وَ یَجْتَثُّ اَصْلَ الْظالِمینَ وَ فَرْعَهُمْ
وَ یُحْیی بِهِ رَسْمُ الْعلی وَ الْفَضائلُ
فَیا رَبِّ عَجَّلْ فی ظُهُورِ اِمامِنا
وَ هذا دعاءٌ لِلْبَرِیَّهِ شامِلٌ
جان به قربان کسی کز هجر او آواره ام
او بود خورشید و من در عشق او پروانه ام
در کفش باشد ز سوی حقّ لوای فتح و نصر
غایب از انظار خلق است آن دُر یکدانه ام
دین جدّش را کند احیا و باطل را فنا
حکم داوودی کند آن صاحب دورانه ام
اصل و فرع ظالمان را جمله می‌سازد تباه
جان فدای آنکه من در عشق او دیوانه ام
بار الها در ظهور حضرتش تعجیل کن
کفر و طغیان و فساد ظالمان تعطیل کن
چون ما نمی توانیم حقوق آن حضرت را ادا نماییم، و شکر وجود و فیوضاتش را آن طور که شایسته است به جای آوریم، بر ما واجب است آن مقدار از ادای حقوق آن حضرت را که از دستمان ساخته است انجام دهیم که: اگر اصل تکلیف دشوار و مشقّت بار باشد در صورتی که مقداری از آن میسّر و آسان است، همان مقدار را باید انجام داد [۳] .
بهترین امور در زمان غیبت آن حضرت: انتظار فرج آن بزرگوار و دعا کردن برای تعجیل فرج او، و اهتمام به آنچه مایه خشنودی آن جناب و مقرّب شدن در آستان او است.
در باب هشتم کتاب « ابواب الجنّات فی آداب الجمعات » هشتاد و چند فایده از فواید دنیوی و اخروی دعا کردن برای فرج آن حضرت – صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ – را ذکر کرده ام.
سبب تألیف کتاب
سپس به فکر افتادم کتاب جداگانه ای در این باره بنگارم که آن فواید را در برگیرد، و به سبک جالبی آن را به رشته تحریر درآورم، ولی حوادث زمان و رویدادهای دوران و ناراحتیهای پی در پی، مانع از انجام این کار می‌شد، تا اینکه کسی را در خواب دیدم که با قلم و سخن نتوان او را توصیف نمود، یعنی مولی و حبیب دل شکسته‌ام و امامی که در انتظارش هستیم. او را در خواب دیدم که با بیانی روح انگیز چنین فرمود:
این کتاب را بنویس و عربی هم بنویس و نام او را بگذار: مِکْیالُ الْمَکارِم فِی فَوائِد الدُّعاء لِلْقائِمِ.
همچون تشنه ای از خواب بیدار و در پی اطاعت امرش شدم، ولی توفیق یاریم نکرد، تا اینکه در سال گذشته (۱۳۳۰ ه. ق) به مکّه معظمه سفر کردم، و چون آنجا را وبا گرفت با خداوند عزوجل عهد بستم که هرگاه مرا از مهلکه‌ها نجات دهد، و بازگشتم را به سوی وطن آسان گرداند، تألیف این کتاب را شروع نمایم.
پس خداوند بر من منّت نهاد، و مرا به سلامت به وطن بازگرداند، همچنان که همیشه مواهب و الطافش شامل حال من بوده است، پس به تألیف اقدام نمودم تا به عهدی که با خداوند بسته بودم عمل کرده باشم؛ خداوند متعال می‌فرماید: « وَ اوفُوا بِعَهْدِاللَّهِ اِذا عاهَدْتُمْ » ؛ [۴] و به پیمان خداوندی هرگاه که پیمان می‌بندید، وفا کنید.
و نیز فرماید: « اَوفُوا بِالْعَهْدِ اِنَّ الْعَهْدَ کانَ مَسْؤُلاً » ؛ [۵] به عهد و پیمان وفا کنید که از پیمان [در قیامت] پرسش می‌شود.
اینک کتابی برگیر که « همچون بهشتی بالا بلند و عالی مرتبه است و ثمراتش در دسترس و نزدیک به فهم؛ هیچ سخن بیهوده ای از آن نشوی؛ در آن چشمه‌ها (ی علم و معرفت) جاری است؛ هشت باب (بخش) دارد، تا مایه تذکری برای شما قرارش دهیم، و البته گوش شنوای هوشمندان آن را خواهد شنید ».
و خاتمه ای برای این کتاب قرار می‌دهیم که « نه دردسری در آن یابند و نه مستی »، « مُهرش مشک است، و برای چنین نعمت و شادمانی باید که عاقلان بر یکدیگر پیشی گیرند »، « و برای چنین اثری باید که عاملان کار کنند »[۶] .


[۱]:در کافی از حضرت ابی عبداللَّه صادق علیه السلام روایت است که فرمود: رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم از دنیا نرفت تا اینکه این امّت را نسبت به حقّ ما ملزم ساخت… (مؤلف).

[۲]: بردن نام آن حضرت (م – ح – م – د) در عصر غیبت و در مجامع عمومی به نظر بسیاری از فقها و علمای بزرگوار – از جمله مؤلف – حرام است و بعضی مکروه و برخی جایز می‌دانند. اقوال دیگری نیز هست که در جلد دوم کتاب به تفصیل آمده (مترجم).

[۳]: و در حدیث آمده: لا یترک المَیْسُورُ بالمعسور، عوالی اللئالی، ۴/۵۸ (مترجم).

[۴]: سوره نحل، آیه ۹۱.
[۵]: سوره إسراء، آیه ۳۴.

[۶]: آنچه بین گیومه است ترجمه و یا مضمون آیه ای است که مؤلف معظم به طرز جالبی در آخر مقدمه اش آورده است. این آیات در سوره های: حاقه، غاشیه، واقعه، مطفّفین، و صافّات می‌باشد. (مترجم).

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید