منتظران، در زیارت حرم حضرت حسین (علیه السلام )

منتظران، در زیارت حرم حضرت حسین (علیه السلام )

من از خداوند درخواست می کنم که مرا به مقام شایسته و ستوده ای که برای شما در نزد پروردگار است برساند و مرا نصیب کند که در رکاب امام هدایت از خاندان شما که ظهور کرده و به حق نطق می کند- حضرت مهدی موعود (ع)- خونخواهی شما نموده و انتقام خون بنا حق ریخته شما را بگیرم.
چه بزرگ است این مصیبت و اندوه آن در اسلام !
آن روز که اباعبدالله علیه السلام و فرزندان و اصحابش ، در صحرای کربلا تشنه و تنها می‌جنگیدند ، بر پهنه‌ی زمین ،‌همانند و هم ردیفی نداشتند . برگزیدگان و یکتایان و دست چین‌های خداوند ، آن روز سر باختند، آن هم چه سرباختنی و چه به خون غلتیدنی ! پس نه آن انسان‌های بی‌بدیل جایگزین داشتند و نه فاجعه‌ای که بر سرشان آمد هرگز مکرر شد .
شهادت مظلومانه سید الشهدا و یارانش در کربلا،تأثیر بیدارگر و حرکت آفرینی به همراه داشت و خونى تازه در رگهاى جامعه اسلامى دواند و جو نامطلوب را شکست و امتدادهاى آن حماسه،در طول تاریخ،جاودانه ماند و مکتب او مدرسه عشق، آزادگی و عزت برای همیشه سرمشق عاشقان آن حضرت قرار گرفت.
اساسی ترین هدف امام حسین (ع) برای قیام انجام تکلیف الهی و عمل به فریضه امر به معروف و نهی از منکر بوده است.
علامه طباطبائی در تفسیر آیه، «فقاتل فی سبیل الله لاتکلف الاّ نفسک و حرّض المؤمنین»( سوره نساء، آیه ۸۴) می‌فرمایند منظور از لا تکلّف الا نفسک این است که هر انسانی مکلّف به انجام وظیفه خویش است زیرا خداوند خطاب به پیامبر می‌فرماید اگر مردم در امر جهاد کندی و سستی کنند وظیفه شخصی تو به قوّت خود باقی است، تو خود به مقاتله بپرداز و البته وظیفه تو نسبت به دیگران ترغیب و تشویق آنان نیز خواهد بود.(علامه طباطبائی،‌ تفسیر المیزان، ج۵)
بر این اساس در جامعه اسلامی اگر هر کس تنها به وظیفه خود عمل کند و دیگران را نیز امر به معروف و نهی از منکر نماید عزت و افتخاری از آن بالاتر در سربلندی آن جامعه متصوّر نخواهد بود.
آری قیام آن حضرت قیامی برای احیای اسلام و سنت جد بزرگوارشان پیامبر اکرم(ص)بود قیامی که توانست با خون بر شمشیر پیروز شود اگر چه زمانی به درازا نخواهد کشید که با ظهور مولایمان صاحب الزمان(ع) شاهد خونخواهی آن حضرت از قاتلان جد بزرگوارشان خواهیم بود چنانکه در روایت می خوانیم:
وقتی امام حسین علیه السلام مظلومانه و غریب به شهادت رسید ، ضجه‌ی فرشتگان و ناله و فریاد آنان بلند شد ، خطاب به خداوند عرضه داشتند :
بارالها ! ای سرور ما ! آیا غافلی از آنکه برگزیده و فرزند برگزیده و بهترین آفریده‌ی تورا کشتند؟
خدای متعال فرمود :
«ای ملائک من آرام گیرید، قسم به عزت و شکوهم که از آنان انتقام خواهم گرفت هر چند پس از مدتی »
سپس خدای متعال از ) وجود نورانی ( ائمه علیهم السلام برای ملائک پرده برداشت ؛ فرشتگان شادمان شدند ، یکی از آن ( بزرگواران) در آن میان ایستاده بود و نماز می‌خواند. خدای متعال فرمود :
« با این ایستاده مرد از آنان انتقام خواهم گرفت .» (مکیال المکارم ، ج ۱ ، ص ۱۲۹)
در جایی دیگر در یکی از فقرات زیارت عاشورای حضرت امام حسین (ع) این جمله مبارکه است:
«وَ اَسئَلهُ اَن یبَلِّغَنِی المَقامَ المَحمُودَ لَکُم عِندَالله وَ اَن یرزُقَنِی طَلَبَ ثارِکُم مَعَ اِمامٍ هُدَی ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالحَقّ مِنکُم»
من از خداوند درخواست می کنم که مرا به مقام شایسته و ستوده ای که برای شما در نزد پروردگار است برساند و مرا نصیب کند که در رکاب امام هدایت از خاندان شما که ظهور کرده و به حق نطق می کند- حضرت مهدی موعود (ع)- خونخواهی شما نموده و انتقام خون بنا حق ریخته شما را بگیرم.
شگفت انگیز است که زیارت عاشورا یادآور ارتباط بسیار قوی و نیرومند این دو حجّت بزرگ الهی است. برنامه عاشورا و زیارت عاشورا دلدادگان امام حسین (ع) را به امام زمان متّصل ساخته و پیوند می دهد و انسان ها را از مسیر عاشورا و زیارت جانسور امام حسین (ع) و در عین سوگ و عزا و توسل به آن حضرت به سوی امام عصر متوجه می سازند.
آری اینچنین است محبت و عشق ابا عبدالله الحسین در دل مومنان و دلشیفتگان آن حضرت که در حدیث آمده است:
« إن لقتل الحسین حراره فی قلوب المؤمنین لن تبرد ابداً » (مستدرک الوسائل ، ج ۱۰ ، ص ۳۱۸٫)
برای شهادت حسین حرارتی سرد ناشدنی در قلب‌های مومنان است .
اللهم رب الحسین إشف صدر الحسین
اللهم رب الحسین أطلب بدم الحسین
اللهم رب الحسین انتقم ممن رضی بقتل الحسین
اللهم رب الحسین انتقم ممن خالف الحسین
اللهم رب الحسین انتقم ممن فرح بقتل الحسین
خدایا ای پروردگار حسین ، دل حسین را شاد و گشاده نما .
خدایا ، ای پروردگار حسین ، خونخواهی حسین کن .
خدایا ، ای پروردگار حسین ، از راضی شدگان به قتل حسین انتقام گیر.
خدایا ، ای پروردگار حسین ، از مخالفان حسین انتقام گیر .
خدایا ، ای پروردگار حسین ، از شادمانان به قتل حسین انتقام گیر .
مرتضی عبادیان

مطلب قبلیکتاب در سیره مهدوی(علیه السلام)
مطلب بعدیپاداش بزرگ انتظار

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید