قمر بنی هاشم علیه السلام الگوی منتظران

قمر بنی هاشم علیه السلام الگوی منتظران

بهترین الگو و اسوه برای منتظرانِ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه، حضرت ابوالفضل علیه السلام است؛ برای پی بردن به این حقیقت؛ گرچه زیارات آن بزرگوار مملو از درس‌های فراوانی مانند: تسلیم، تصدیق، وفا، بصیرت، یاری، خیرخواهی، ایثار، ابد و خضوع در برابر امام زمان عجل الله تعالی فرجه است ولی ما در اینجا به رجز‌ها و حماسه‌سراییهای آن بزرگوار می‌پردازیم:
اشعار، شعارها و رجزهای هر شخصی، برگرفته از شعور، افکار و امیال اوست. رجز مکنونات قلبی را به منصه ظهور می¬گذارد. از این رو رجزهای حضرت عباس علیه السلام را یک بار دیگر مرور می کنیم تا رهیافت و درسی برای این عصر و زمان باشد.
حضرت عباس علیه السلام به هنگام حمله برای آب آوردن چنین رجز می خواند.
نَفْسی لِسِبْطِ الْمُصْطَفَی الطُّهرِ وِقی***اِنّی اَنَا الْعَبّاسُ اَغْدُو بِالسّقاء
جان من فدای فرزند پاک مصطفی باد. منم عباس که با مشک برای سیراب کردن تشنگان می آیم.
عاشقان امام زمان(علیه السلام) در دعای ندبه چند بار «بنفسی انت»; جانم فدایت را می گویند، امّا آیا مانند عباس علیه السلام برای امام زمانشان هستند؟
قمر بنی هاشم علیه السلام بعد از خارج شدن از شریعه فرات فرمود:
هذا الحسین واردَ المنونِ***و تشربین باردَ المعین
اینک حسین وارد میدان جنگ شده است و تو آب خنک و گوارا می نوشی؟!
با توجه به این فرمایش، یاوران امام مهدی علیه السلام در این برهه از زمان چه باید بگویند؟ و مهدی زیستی چگونه باید باشد؟ امام زمانی که در زندان غیبت به سر می برد، آیا من باید سرگرم دنیای خویش باشم؟! هیهات؛هرگز
هنگامی که دست راست او در راه یاری امام زمانش علیه السلام قطع گردید، فرمود:
وَاللّهُ اِنْ قَطَعْتُمْ یمینی***اِنّی اُحامی اَبَدَاً عَنْ دِینی
وَ عَنْ اِمامِ صادِقِ الْیَقینِ***نجل النّبیِ الطّاهِرِ الاَْمینِ
به خدا سوگند، گرچه دست راست مرا قطع کردید، ولی من تا آنجا که زنده هستم، از آئین خود و از امام و پیشوایم که در ایمان خود صادق و فرزند پیامبر پاک و امین است، دفاع خواهم نمود.
مقرم در این خصوص می نویسد: وقتی دست راست عباس را قطع کردند
فَلَمْ یَعْبَأ بِیَمینِهِ بَعَدَ اَنْ کانَ هَمُّهُ ایصالُ الْماءِ اِلی اَطْفالِ الْحُسین(علیه السلام); او به قطع شدن دستش توجهی نکرد و قصدش این بود که هر چه زودتر آب را به اهل بیت و کودکان امام حسین برساند.
اگر ما در راه یاری امام عصر علیه السلام دچار زحمت و سختی شویم، آیا جانانه، کار و فعالیت را دنبال می کنیم؟
فَجادَ بِالْیَمینِ وَالشِّمالِ***لِنُصْرَه الدین وَ حِفْظِ الاْل
پس دست راست و چپش را )در راه خدا( بخشید، تا که دین یاری شود و خاندان رسالت حفظ گردد.
چقدر از زندگی ما وقف یاری رساندن به امام زمانمان علیه السلام است؟ و تا چه اندازه حاضریم، او را یاری کنیم؟ هر کس خوب فکر کند و خود را محک بزند؟
اَلْمَوْتُ تَحْتَ ضَبابِ السَّیفِ مَکْرَمَهٌ***اِنْ کانَ مِنْ بَعدِهِ اِسکانَ جَنّاتِ
لا تَأسِفَنَّ عَلَی الدُّنیا وَلِذَّتِها***فَعِنْدَ جَدِّی تُغفَرْ کُلُّ زَلاّتِ
مرگ در پرتو شمشیر، مایه بزرگواری و عظمت است، هرگاه پس از آن موجب سکونت در بهشت گردد.
برای دنیا و لذّت های آن هرگز غصّه و افسوس مخور، و بدان که تنها در پیشگاه جدّ من، همه لغزش ها آمرزیده خواهد شد.
اگر ما چشم به شفاعت این خاندان داریم! باید برای آن روز سرمایه گذاری و سپرده گذاری نماییم. و هیچ سرمایه ای بهتر از یاری ولی عصر علیه السلام نیست. از این رجز می¬آموزیم که از دنیا و لذّت های زودگذر آن چشم بپوشیم و جان خود را در راه امام زمان علیه السلام به سختی بیاندازیم.
و هنگامی که با تیغ برّان دشمنان امام زمانش را پراکنده می ساخت، فرمود:
اَذُبُّ عَنْ سبط النَّبِیِّ اَحْمَدِ***اَضْرِبُکُمْ بِالصّارِمِ المُهَنَّدِ
از حریم سبط پیامبر اسلام حضرت احمد صل الله علیه و آله حمایت می کنم، و با شمشیر استوار و برّان شما را سرکوب می نمایم.
امروز، دشمنان شیعه از هر سو و به هر طریق، امامت و ولایت را مورد حمله قرار می دهند. صهیونیسم جهانخوار با حربه های فیلم، اینترنت و… مهدویت را مورد آماج حمله های خود قرار داده است. و این مسئله می طلبد که هر کس، به هر طریقی از کیان شیعه، خصوصاً مهدویت دفاع کند. هر کسی در هر پستی با بذل وقت، توان و… باید مانند حضرت عباس علیه السلام به یاری امام زمان علیه السلام شتافته و اکتفاء به کم ننماید.
خلاصه آنکه روح رجزهای حضرت عباس(علیه السلام) چهار مطلب مهم است که عبارتند از:
فدایی، حامی، ساعی و مواسی

فدایی

قمر بنی هاشم(علیه السلام) فدایی مولای خویش بود، هر آنچه داشت، حتی دو فرزند دلبند خویش را تقدیم امام زمانش علیه السلام و فدای دین کرد. لذا در زیارت ناحیه مقدسه از زبان امام هادی علیه السلامچنین می خوانیم
اَلْفادِی لَهُ; آنکه خود را فداکارانه فدای برادر نمود.
امام زمان علیه السلام هم فدایی می خواهد. کسی را می خواهد که حاضر باشد، همه هستی اش را فدای او علیه السلامکند.

حامی

تندیس نهایتِ حمایت، باب الحوائج، قمر بنی هاشم علیه السلاماست، حمایت او از امام زمانش علیه السلام بسیار روشن و تابناک در رجزهای او پیداست. لذا در زیارت روز عرفه عرضه می داریم
فَنِعم الاخُ الصّابِرُ الْمُجاهِدُ الْمُحامِیُ النّاصِرُ
شما برادری نیکو و با صبر و شکیبا بودی که مجاهده و حمایت و یاری و دفاع از برادرت نمودی
اکنون بیاندیشیم، چند درصد از وقت و زندگی ما در راه حمایت از امام زمان علیه السلام صرف می شود.

ساعی

نماد نهایتِ تلاش برای اهداف امام حسین علیه السلام ؛ دلاور نینوا حضرت ابوالفضل العباس علیه السلاماست و رجزهای او علیه السلام گویای این حقیقت است که لحظه ای بی تفاوت، بهانه جو، فرار از میدان کار و عمل سپری نکرد. اگر دست در بدن ندارد، از حرکت نمی ایستد، لذا امام هادی علیه السلام در تعریف از مقام عباس می فرماید:
اَلسّاعِی اِلَیهِ بِمائِهِ ; آنکه تلاش بسیار برای آب رسانی به سوی لب تشنگان نمود.
اگر آن روز، خواست امام حسین علیه السلام رساندن آب به خیام بود. عباس علیه السلام تلاش وافری نمود. امروز خواست امام زمان علیه السلام رساندن معارف ناب اسلامی و حقایق مهدوی به تشنگان عالم است. لذا چگونه باید تلاش نمود؟

مواسی

مواسی از مواسات به معنای کمک، یاری و همدردی است. و در اصل به معنی بریدن می آید. در نتیجه به معنی شدت دلبستگی و همبستگی است قمر بنی هاشم علیه السلام از همه دنیا بریده، و پیوند با برادرش و امام زمانش سالار شهیدان علیه السلام داشت و عارفانه و عاشقانه در خدمت مولایش بود. لذا امام هادی علیه السلام این گونه سلام می فرستد:
اَلسَّلامُ عَلی اَبِی الْفَضْلِ العَبّاسِ بنِ اَمِیرِ الْمُؤمِنینَ، اَلْمُواسِی اَخاهُ بِنَفْسِهِ;
سلام بر ابوالفضل العباس پسر امیرمؤمنان، آنکه با کمال مواسات، جانش را نثار برادرش حسین علیه السلام کرد.
و در زیارت روز عرفه عرضه می داریم:
فَنِعْمَ الاَخُ الْمُواسی; نیکو برادری در فداکاری بودی.
و در زیارت عید فطر و عید قربان عرضه می داریم:
اَلسَّلامُ عَلَیکَ ایّها الْعَبْدُ الصّالِحُ وَالصِّدّیقُ المُواسی اَشْهَدُ… واسیت بنفسک;
درود بر شما، ای بنده شایسته و صادق فداکار، شهادت می دهم که شما با تمام وجودت فرزند رسول خدا صل الله علیه و آله را همدردی نمودی.
و چه زیبا سروده است:
وَمْن واساهُ لاَُثینیه شَیءٌ***وَجادَلَهُ عَلی عَطَشِ بِماء
با حسین علیه السلام مواسات نمود و هیچ چیزی او را از مواسات با برادر منصرف نکرد و در حال شدت تشنگی به آب رسید ولی آب ننوشید.

محمد رضا فوادیان
سایت مجله امان – مجله عمومی – ویژه امام زمان علیه السلام
www.mahdi313.com

مطلب قبلینگاهی گذرا به فضیلت انتظار
مطلب بعدینقش انتظار در کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی (۱)

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید