القاب و کنیتهای حضرت مهدی(علیه السلام)

القاب و کنیتهای حضرت مهدی(علیه السلام)

(المحجه البیضا ج ۴ ص ۳۳۷ و یوم الخلاص ص ۷۳):

و القابه المعروفه (ع) من الاخبار القدسیه، حجه الله، و المهدی و خاتم الأئمه، و منقذ الأمه و المنتظر و الباعث و الوارث و الخلف الصالح و القائم بالحق و المظهر للدین و الباسط للعدل و بقیه الله فی الأرض و صاحب الزمان و صاحب السیف و المنتظر لدوله الایمان.
و القاب معروف حضرت مهدی (ع) از اخبار قدسی: حجت الله و مهدی (ع) و خاتم امامان (ع) و نجات بخش امت، و کسی که چشمها به راه اوست، و برانگیزاننده و وارث و جانشین شایسته و قیام کننده ی بحق و آشکار کننده ی دین و گسترش دهنده عدل و اثر باقی خدا در زمین و صاحب زمان (ص) و صاحب شمشیر و کسی که همه چشم براه اویند برای دولت ایمان.

(یوم الخلاص ص ۷۳):

و کناه (ع): ابوالقاسم و ابوعبدالله و ابوجعفر و ذوالاسمین و خلف محمد.. معه رایه الحق من تبعها لحق.
و کنیه حضرت: ابوالقاسم و ابوعبدالله و ابوجعفر و دارای دو اسم و جانشین محمد (ص)…پرچم حق با اوست هرکس پیروی او کند بحق ملحق شود.
و القابه (ع): المنصور و الصاحب، و الحجه و الخالص، و صاحب الدار و صاحب الأمر، و المأمول و التالی، و النائب و البرهان، و الباسط و التائر، و المنتقم و المؤید، و السید، و الجابر و الخازن.
القاب حضرت: منصور و صاحب حجه و خالص، و صاحب خانه و صاحب امر و مورد آرزو و تابع و نائب و برهان بسط دهنده عدل (ع) و صاحب خون (ع) و انتقام گیر و تایید شده و سرور و جبران کننده و نگهبان است.

(اثبات الهداه ج ۳ ص ۶۰۱ و کشف الغمه ج ۲ ص ۴۷۱ و عقدالدرر ص ۳۱):

عن حذیقه قال: قال رسول الله (ص): لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد لبعث الله فیه رجلا اسمه اسمی و خلقه خلقی، یکنی اباعبدالله.
بنقل از حذیفه (رض) گفت: حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: اگر از دنیا جز یک روز باقی نمانده البته خدا در آنروز مردی را برمی انگیزد که اسم او اسم من و اخلاق او اخلاق من و کنیه اش ابوعبدالله باشد.

(عقدالدرر ص ۳۲):

عن حذیفه (رض) عن رسول الله (ص) انه قال: لو لم یبق من الدنیا الا یوم واحد لبعث الله فیه رجلا اسمه اسمی و خلقه خلقی، یکنی اباعبدالله یبایع له الناس بین الرکن و المقام یرد الله به الدین و یفتح له فتوح فلا یبقی علی وجه الارض الا من یقول: لا اله الا الله. فقام سلمان، فقال: یا رسول الله من ای ولدک؟ قال: من ولد ابنی هذا و ضرب بیده علی الحسین.
بنقل از حذیفه (رض) از رسول خدا (ص) فرمود: اگر از دنیا تنها یک روز باقی ماند خدا در آن روز مردی را مبعوث فرماید که اسم او اسم من و اخلاق او اخلاق من و کنیه اش ابوعبدالله باشد مردم در میان رکن و مقام با او بیعت کنند خدا بوسیله او دین را برگرداند فتحهای بسیاری برای او باشد بر روی زمین کسی باقی نماند جز آنکه «لا اله الا الله» گوید، سلمان (رض) برخاست و عرض کرد: یا رسول الله (ص) از کدام فرزندت باشد؟ فرمود: از فرزندان این پسرم و دست مبارک را بر حضرت امام حسین (ع) نهاد.

(اثبات الهداه ج ۳ ص ۵۰۹):

عن داود بن غسان البحرانی قال: قرأت علی ابی سهل اسمعیل بن علی النوبختی قال ولد م ح م د بن الحسن بن علی بن محمد بن علی الرضا (ع) ولد بسامرا سنه ست و خمسین و مائتین امه صیقل و یکنی اباالقاسم بهذه الکنیه اوصی النبی (ص) قال: اسمه اسمی: و کنیته کنیتی و لقبه المهدی هو الحجه و هو المنتظر و هو صاحب الزمان. الحدیث.
بنقل از داود بن غسان بحرانی گفت: بر ابی سهل بن علی نوبختی خواندم گفت: م ح م د بن حسن بن علی الرضا صلوات الله علیهم در سامرا به سال دویست و پنجاه و شش متولد شد مادرش صیقل و کنیه اش ابوالقاسم است که این کنیه را رسول خدا (ص) وصیت کرد و فرمود: اسم او اسم من و کنیه اش کنیه من و لقبش مهدی (ع) است و او است که چشم ها براه او است و او صاحب الزمان (ع) باشد.

(کمال الدین و تمام النعمه ص ۳۸۵):

زیدبن علی عن جعفر بن محمد عن ابائه (ع) قال: قال رسول الله (ص) ابشروا ثم ابشروا ثلث مرات انما مثل امتی کمثل غیث لا یدری اوله خیر ام اخره انما مثل امتی کمثل حدیقه اطعم منها فوج عاما ثم اطعم منها فوج عاما لعل آخرها فوجا ان یکون اعرضها بحرا و اعمقها طولا و فرعا و احسنها حبا و کیف تهلک امه انا اولها و اثنی عشر من بعدی من السعداء و اولی الالباب و المسیح بن مریم اخرها و لکن یهلک بین ذلک (نطح خ ل) الهرج لیسوا منی و لست منهم.
زیدبن علی از حضرت امام صادق (ع) از پدران بزرگوارش فرمود: حضرت رسول اکرم (ص) سه بار فرمود: شما را مژده و بشارت باد همانا مثل امت من مثل باران است دانسته نمی شود که اولش یا آخرش خیر است همانا مثل امت من مثل باغی است که در سالی گروهی از آن می خورند و بهره ور می شوند و گروهی دگر در سالی دگر شاید قومی که بعد آیند از حیث عرض و طول عمیق تر باشند و شاخه های نیکوتری داشته باشند و چگونه امتی هلاک شود که من در اولش باشم و دوازده تو (امام) از سعیدان و خردمندان و مسیح عیسی بن مریم (ع) در آخرش باشند ولی هلاک می شوند در این میان مردم در هرج و مرج که آنها از من نیستند و من نیز از آنها نیستم.

(کمال الدین و تمام النعمه ص ۳۹۸):

عن زید بن علی بن الحسین بن علی ابیه علی بن الحسین عن ابیه الحسین بن علی (ع) قال قال رسول الله (ص): کیف تهلک امه انا و علی و احد عشر من ولدی اولوالباب الایات اولها و المسیح بن مریم اخرها و لکن یهلک بین ذلک من لست منه و لیس منی.
بنقل از زید بن علی بن الحسین بن علی از پدر بزرگوارش حضرت امام سجاد (ع) از پدر بزرگوارش حضرت امام حسین بن علی صلوات الله و سلامه علیهم فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: چگونه هلاک شود امتی که من و علی (ع) و یازده فرزندم (ع) که همه صاحبان عقل و بینش باشد در اولش و مسیح بن مریم (ع) در آخرش باشیم ولی در میان آن کسانی بهلاکت رسند که نه من از آنها و نه آنها از من باشند.

(اثبات الهداه ج ۳ ص ۴۴۷):

عن عمر بن زاهر عن ابیعبدالله (ع) قال: سأله رجل عن القائم یسلم علیه بامره المؤمنین؟ قال: لا ذاک اسم سمی الله به امیرالمؤمنین لم یسم به احدا قلبه و لا یسمی بعده الا کافر قبل: جعلت فداک کیف یسلم علیه؟ قال: یقولون: السلام علیک یا بقیهالله، ثم قرأ «بقیه الله خیر لکم ان کنتم مؤمنین».
بنقل از عمر بن زاهر از امام صادق (ع) مردی درباره ی حضرت قائم (ع) پرسید که آیا در مقام خطاب و سلام او را امیرالمؤمنین (ع) گویند؟ فرمود: نه امیرالمؤمنین (ع) نامی است که خدا علی (ع) را بدان نامیده و هیچکس نه پیش از آن و نه پس از آن نام کسی نبوده مگر شخص کافر عرض کرد: فدایت شوم پس چگونه به مهدی (ع) سلام گویند؟ فرمود: گویند: سلام بر تو ای بقیه الله سپس حضرت آیه شریفه «بقیه الله برای شما بهتر است اگر مؤمن باشد» قرائت فرمود.

(اثبات الهداه ج ۳ ص ۴۸۱ و بحار ج ۵۱ ص ۱۶۱):

عن احمد بن اسحاق بن سعد قال: سمعت ابامحمد الحسن بن علی العسکری (ع) یقول: الحمد لله الذی یخرجنی من الدنیا حتی ارانی الخلف من بعدی، اشبه الناس برسول الله (ص) خلقا و خلقا یحفظه الله تبارک و تعالی فی غیبته ثم یظهره فیملاء الأرض عدلا و قسطا کما ملئت جورا و ظلما.
بنقل از احمد بن اسحق بن سعد گفت: از حضرت امام ابومحمد حسن بن علی العسکری (ع) شنیدم می فرمود: حمد و ستایش خدای را که مرا از دنیا خارج نفرمود تا به من نشان داد جانشین پس از مرا که شبیه ترین مردم به حضرت رسول اکرم (ص) در اخلاق و خلقت است خدای تبارک و تعالی در غیبت حفظش فرماید سپس ظاهرش می کند و زمین را پر از عدل و قسط نماید همچنانکه پر از ظلم و جور شده باشد.

(بحار ج ۵۱ ص ۳۰ و اثبات الهداه ج ۳ ص ۵۲۷):

عن ابی عبدالله (ع) قال: اذا قام القائم دعا الناس الی الاسلام جدیدا و هداهم الی امر قد و ثر و ضل عنه الجمهور و انما سمی المهدی مهدیا لقیامه بالحق.
امام صادق (ع) فرمود: وقتی که قائم (ع) قیام کند مردم را به اسلام جدید دعوت کند و آنان را به امری که جمهور مردم از آن گمراه مانده اند رهبری نماید و از آن جهت حضرت مهدی (ع) نام گرفت که قیام بحق فرماید.

(بحار ج ۵۱ ص ۳۰):

و الظاهر ابومحمد علیه السلام: حین ولد الحجه: زعم الظلمه انهم یقتلوننی لیقطعوا هذا النسل فکیف رأوا قدره الله و سماه المؤمل.
امام عسکری (ع) موقعی که حجت (ع) متولد شد فرمود: ظالمان پنداشتند که مرا می کشند تا این نسل پاک را از میان ببرند پس قدرت خدا را چگونه دیدند؟ و او را مؤمل یعنی آرزو و امید مردم نامید.

مطلب قبلیاوصاف حضرت مهدی(علیه السلام) در روایات
مطلب بعدیالفبای مهدویت

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید