استغفار در حق یکدیگر

استغفار در حق یکدیگر

قال مولانا الامام المهدی-عجل الله تعالی فرجه الشریف- :
(لَوْ لا إِسْتِغْفارُ بَعْضِکُمْ لِبَعْض لَهَلَکَ مَنْ عَلَیْها)(۱)
اگر طلب مغفرت و آمرزش برخی از شما برای یکدیگر نبود، تمام اهل زمین هلاک می گشتند.

شرح

امام زمان(علیه السلام) در حدیثی طولانی خطاب به فرزند مهزیار، شیعیان را به استغفار و دعا در حقّ یکدیگر ترغیب می کند; زیرا از آثار و برکات آن رفع عذاب از روی زمین و اهل آن است.
از آیات قرآن استفاده می شود که دو چیز عامل ایمنی زمین از عذاب الهی در این دنیاست:
۱٫ وجود پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم): خداوند متعال می فرماید:
(ما کانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فیهِمْ)(۲); تا تو در میان مردم هستی، هرگز خداوند آنان را عذاب نخواهد کرد.
۲٫ استغفار: خداوند متعال می فرماید:
(ما کانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ)(۳); خداوند آنان را در حالی که استغفار می کنند، هرگز عذاب نخواهد کرد.
از این حدیث دو نکته استفاده می شود:
۱٫ گناه باعث هلاکت و عذاب مردم در همین دنیا می شود.
۲٫ استغفار سبب مغفرت است، خصوصاً اگر در حقّ همدیگر استغفار کنند.

پی نوشتها :

(۱). دلائل الامامه، ص۲۹۷ .
(۲). سوره ی انفال، آیه ی ۳۳ .
(۳). همان .

اندیشه قم

مطلب قبلیانسان منتظر، همیشه بیدار است.
مطلب بعدیانتظار ظهور

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید